Zjawiska dyfuzyjne metale krystaliczne amorficzne

Opis

UWAGA- JEŚLI W PARAMETRACH SĄ RÓZNICE DATY, STRON, WYDAWNICTWA ITP. PATRZ ZAWSZE NA OPIS AUKCJI ON JEST NAJWAŻNIEJSZY. Wydawnictwo Uniwersytetu ŚląskiegoW pracy zaprezentowano wyniki badań procesów dyfuzyjnych przebiegającychw obszarze niskich temperatur. Badania prowadzono w Zakładzie Fizyki Metali Instytutu Fizyki i Chemii Metali Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach w latach 1985-1999.

Zjawiska dyfuzji odgrywają ważną rolę w procesach otrzymywania nowych materiałów, takich jak: metale amorficzne, stopy mikrokrystaliczne i nanokrystaliczne, stopy z pamięcią kształtu, stale nierdzewne o strukturze ferrytycznej. Za pomocą zjawisk dyfuzyjnych można uzyskać materiały o żądanych właściwościach fizycznych i chemicznych. Mechanizmy dyfuzyjne w wielu materiałach mogą przebiegać w temperaturze pokojowej.

Monografia na pewno będzie przydatna studentom, młodym pracownikom naukowym i nauczycielom akademickim specjalizującym się w zagadnieniach dyfuzji w metalach amorficznych i nanokrystalicznych.spis treściPrzedmowa2. Dyfuzja w metalach2.1. Dyfuzja w metalach izotropowych2.1.1. Prawa dyfuzji Ficka2.2. Dyfuzja w metalach anizotropowych2.3. Mechanizmy dyfuzji. .2.4. Zależność współczynnika dyfuzji od temperatury2.5. Prawo Nernsta-Einsteina2.6. Związek współczynnika dyfuzji z błądzeniem przypadkowym2.7. Termodynamiczny opis dyfuzji .

Literatura3. Pośrednie metody badania procesów dyfuzyjnych3. l. Metoda elektrycznego oporu właściwego .3.1.1. Klasyczna teoria przewodnictwa3.1.2. Kwantowa teoria przewodnictwa elektrycznego Sommerfclda . . . . .3.1.3. Model kwaziklasyczny3.2. Metoda magnetyczna .3.3. Metoda tarcia wewnętrznego .

Literatura4. Metody wyznaczania parametrów dyfuzyjnych ze składowej nieodwra-calnej procesów relaksacyjnych4.1. Wyznaczenie energii aktywacji z maksimum krzywych izochronicznych .4.2. Metoda Kissingera ciągłego grzania liniowego4.3. Metoda ciągłego grzania hiperbolicznego .4.4. Metoda grzania stopniowego .4.5. Metoda Meechana-Brinkmana4.6. Zmodyfikowana metoda Meechana-Brinkmana4.7. Metoda pośrednia wyznaczania energii aktywacji z krzywych izochronicznych .4.8. Metoda Primaka wyznaczania ciągłego widma energii aktywacjiLiteratura .5. Wyznaczanie parametrów procesów aktywowanych cieplnie w meta-lach krystalicznych5.1. Badania procesów dyfuzyjnych w roztworach stałych aFe-Cr-(N,C)5.2. Kinetyka zaniku defektów strukturalnych w metalach krystalicznych podwpływem wygrzewania .

Literatura6. Mechanizmy dyfuzyjne w metalach amorficznych .6.1. Szkła metaliczne .6.2. Wybrane właściwości szkieł metalicznych6.2.1. Właściwości elektryczne .6.2,2. Właściwości magnetyczne. .6.3. Relaksacja strukturalna. .6.4. Krystalizacja szkieł metalicznych. .

Literatura7. Zjawiska dyfuzyjne w materiałach nanokrystalicznych .

LiteraturaSummary .

Zusammenfassung . W niniejszej pracy zaprezentowano wyniki badań procesów dyfuzyjnych prze­biegających w obszarze niskich temperatur. Badania prowadzono w Zakładzie Fi­zyki Metali Instytutu Fizyki i Chemii Metali Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach wiatach 1985-1999.

Zjawiska dyfuzji odgrywają ważną rolę w procesach otrzymywania nowych ma­teriałów, takich jak: metale amorficzne, stopy mikrokrystaliczne i nanokrystalicz-ne, stopy z pamięcią kształtu, stale nierdzewne o strukturze ferrytycznej. Za pomo­cą zjawisk dyfuzyjnych można uzyskać materiały o żądanych właściwościach fi­zycznych i chemicznych. Mechanizmy dyfuzyjne w wielu materiałach mogą prze­biegać już w temperaturze pokojowej.

Niniejsze opracowanie nie omawia wszystkich zagadnień związanych z dyfu­zją w metalach. Jest to bowiem problematyka bardzo obszerna, którą zaintereso­wane są liczne ośrodki naukowo-badawcze w kraju i za granicą.

Monografia ta na pewno będzie przydatna studentom, młodym pracownikom naukowym i nauczycielom akademickim specjalizującym się w zagadnieniach dy­fuzji w metalach amorficznych i nanokrystalicznych.

Autor jest wdzięczny wszystkim, którzy przyczynili się do powstania niniejszej pracy. Pragnie również złożyć serdeczne podziękowania Panu prof. zw. dr. hab. inż. Karolowi Przybyłowiczowi za podjęcie trudu recenzji oraz uwagi i cenne wskaza­nia, dzięki którym monografia przybrała ostateczny kształt.