Jak słuchać MUZYKI W KLASACH 1-3 - SKRYPT STUDENT

Opis

UWAGA- JEŚLI W PARAMETRACH SĄ RÓZNICE DATY, STRON, WYDAWNICTWA ITP. PATRZ ZAWSZE NA OPIS AUKCJI ON JEST NAJWAŻNIEJSZY. Place edition: KatowiceYear edition: 1996ISBN: ISSN 0239-6432Issue: wyczerpany (wersja papierowa)Page count: 60Dimensions: 170 mm × 242 mmType of cover oprawa broszurowa foliowanaOthers: przykłady nutowe, wykresy graficzneType of publication: skrypt Sztuka tworzy nową rzeczywistość, jest wszechstronna w swoim oddziaływaniu, służy ludziom. Stąd jej miejsce we współczesnej pedagogice, a konkretnie — w kon­cepcji wychowania estetycznego, wychowania przez sztukę i dla sztuki. Pierwszy kontakt ze sztuką opiera się na czysto emocjonalnej intuicji, uzupełnianej dopiero później refleksją intelektualną.

Jedną ze specyficznych dziedzin sztuki, która kształtuje w istotny sposób estetyczną wrażliwość człowieka, jest muzyka. Sztuka ta dociera do odbiorcy w różny sposób, w różnych sytuacjach i okolicznościach (nastąpiło wzbogacenie form i możliwości kontaktu z muzyką dzięki zastosowaniu technik wizualnych i audiowizualnych, udoskonalone zostały sposoby technicznego utrwalania i od­twarzania dźwięku — radio, telewizja, płyty analogowe i kompaktowe, kasety, wideo, komputery). Zachodzi więc potrzeba przygotowania słuchacza do w miarę właściwego jej odbioru.

Najskuteczniejszym zbliżeniem do muzyki jest własna aktywność, dzięki której dziecko poznaje lepiej tę dziedzinę sztuki, jej właściwości, elementy, relacje między nimi, określa swoje miejsce i ujawnia tym samym swoje prze­życia.

Jedną z form aktywności twórczej — oprócz odtwarzania i tworzenia — jest słuchanie muzyki, uznawane bardzo często za formę trudną do realizacji, szczególnie w pracy z młodszym dzieckiem. Jednakże dla dziecka, które lubi i umie słuchać, muzyka stanowi z pewnością źródło ciekawych i bogatych przeżyć estetycznych. Zachodzi więc konieczność kształtowania umiejętności słuchania, gdzie z jednej strony ma miejsce stawianie dzieciom określonych zadań muzycznych, z drugiej zaś — zachęcanie ich do słuchania muzyki z nastawieniem ich na odczucia własne, przeżycia estetyczne.

Jak twierdzi Maria Przychodzińska: „Nauka słuchania muzyki to droga aktyw­nego poznawania utworów muzycznych, krok po kroku, coraz dokładniejsze wnikanie we wszystkie ich warstwy: brzmienie, formę, wyraz, styl, tak, by z powierzchownie zauważanych stawały się stopniowo dobrze znajomymi, pamięta­nymi, ocenianymi, przeżywanymi estetycznie."'Generalnie ujmując problem, zachodzi potrzeba kształcenia na równi zdolności rozumienia i odczuwania muzyki. Tylko takie podejście do zagadnienia warunkuje pełną percepcję dzieła muzycznego.

Proces rozumienia muzyki — docierania do jej wartości —jest z punktu widzenia psychologii procesem złożonym, rozgrywa się w rozmaitych płaszczyznach, pobu­dzających kompleks wielorakich nawzajem ze sobą powiązanych sfer ludzkiej psychiki. Utwór muzyczny odbieramy jako całość —podobnie jak wszelkie zjawiska otaczającego świata. Percepcja muzyki znajduje się na pograniczu dwóch dziedzin naukowych: psychologii i teorii muzyki.

Zdaniem Zofii Burowskiej: „Punktem wyjścia w procesie percepcji jest goto­wość psychiki do porównywania schematów, stereotypów utrwalonych w wyobraźni słuchacza, ze schematami aktualnie brzmiącymi."2 Jednakże schematy muszą wpierw zaistnieć w pamięci słuchowej odbiorcy. Aby tak się stało, trzeba przede wszystkim wiele słuchać. Kontakt między odbiorcą a dziełem muzycznym jest warunkowany aktywnym charakterem percepcji. Percepcja zaś jest umiejętnością, która rozwija się wraz z doświadczeniem, a doskonali i pogłębia w miarę wzrostu poziomu wrażliwości artystycznej i emocjonalnej.

Prawidłową i pełną percepcję muzyki warunkuje wiele czynników, m.in.: zdolności muzyczne, zasób doświadczeń muzycznych i wiedzy muzycznej, wraż­liwość estetyczna, inteligencja, pozytywne nastawienie do słuchanej muzyki, zainteresowania muzyką.

Zdobywanie i pogłębianie doświadczeń w zakresie percepcji muzyki trwać może bardzo długo, ale proces ten winien rozpoczynać się w miarę wcześnie. Stąd już przed nauczycielem przedszkola staje zadanie wprowadzania dziecka w świat muzyki. Jego wysiłki winny kierować się w stronę kształtowania czynnej postawy odbiorców, by eliminować nawyk biernego słuchania, gdyż tylko taka postawa stwarza gwarancję pełnej percepcji dzieła muzycznego i jego emocjonalnego przeżycia.

Zachodzi więc konieczność wyposażenia studenta — przyszłego nauczyciela muzyki — kierunków edukacji wczesnoszkolnej, wychowania przedszkolnego i wychowania muzycznego w odpowiednią wiedzę merytoryczno-metodyczną dotyczącą (w tym wypadku) słuchania muzyki oraz wskazania mu bogatego materiału repertuarowego, który opatrzony odpowiednim komentarzem meto­dycznym mógłby wykorzystać w przyszłości w pracy z dziećmi. Tylko nauczy-•3. Przewodnik do płytoteki. Warszawa' M.

Przychodziriska: Słuchanie muzyki w klanach l— 1990,s. 13. 2 Z. Burowska: Słuchanie i tworzenie muzyki w szkole. Warszawa 19